1) اگه همدیگرو دوست دارید ، به هم بگید ، خجالت نکشید ، عشق رو از هم دریغ نکنید ، خودتونو پشت القاب و اسامی مخفی نکنید ، منتظر طرف مقابل نباشید، شاید اون از شما خجالتی تر و عاشق تر باشه !

2) عشق چقدر عمق دارد؟ عشق چنان ژرف و عمیق است که آدم بخاطر آن می تواند جان فدا کند و فرصت زندگی را به محبوبش بدهد. در اطراف شما چه کسی بیشتر عزیز است ؟ در مسیر دشوار زندگی و مخاطرات حتما کسی هست که ما را به یاد داشته باشد و برای ما فداکاری کند و یگانه بلیت کشتی نجات را در اختیار ما بگذارد . هنگامی که در مضایق گرفتار شدیم حتماً کسی هست که کنار ما باشد و دست کمک بسوی ما دراز کند . در روزهای آرام زندگی نیز کسی هست که احساس شعف و شادی به زندگی ما بدهد و با بودنش امنیت به ارمغان آورد .

3) چشمان شوهر بل با خانمش در ساحل دریا قدم می زد . متوجه دختری زیبا شد. بل فریاد زد: به به ، ببین چه دختری زیباست . اگر تو اینقدر زیبا بودی چقدر خوب می شد . خانمش هیچ نگفت و جلو رفت.
چند دقیق بعد زنی خوشگل به سوی آنها آمد، با دیدن او، بل بازهم به همسرش گفت: ببین، چه زنی زیباست؟ اگر اجزای زیبای صورت او برای تو بود زندگی ما عالی می شد .
ناگهان مرد نابینایی نزدیک شد . خانم بل گفت: به به چه چشمان خوبی، اگر در صورت تو بود. دنیا آرام می شد .

الله یارتون ؛ خدا نگهدارتون ( صبح امید )

بسم االله الرحمن الرحیم 

مشهد که مشرف شده بودم اونم اونجا بود بیشتر باهم رفیق شدیم رفاقتمون زیاد و زیادتر شد تا اینکه 25 روز بعدش اون اومد اصفهان و گفت می خوام مثل تو طلبه بشم خانوادش خیلی همراهیش نمی کردند ؛ دانشگاه را ترجیح می دادند آخرش هم ثبت نام کرد و رفت حالا هم منتظر باباشه که موافقت کنه و اونم بیاد اصفهان و طلبه بشه......

الله یارتون ؛ خدا نگهدارتون ( صبح امید )

چند روز پیش یادش به خیر 10خرداد89 بود دوست خوبم علی اکبر رحیمی که چند وقت بود ازش بی خبر بودم اومد به من سر زد و پا رو تخم چشم من گذاشت می گفت:

دلم گرفته اومدم تا دلم باز بشه
ولی .....
می گفت: شعر می گه!!

الله یارتون ؛ خدا نگهدارتون ( صبح امید ) 

 آنکه رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد                    صبر و‌آرام تواند به من مسکین داد
وان که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت                هم تواند کرمش داد من غمگین داد
من همان روز زفرهاد طمع ببریدم                         که عنان دل شیدا به لب شیرین داد
گنج زرگر نبود کنج قناعت باقیست                  آن که آن داد به شاهان به گدایان این داد
خوش عروسیست جهان از ره صورت لیکن       هر که پیوست بدو عمر خودش کاوین داد
بعد از این دست من و دامن سرو و لب جوی          خاصه اکنون که صبا مژده فروردین داد
در کف غصه دوران دل حافظ خون شد
از فراق رخت ای خواجه قوام الدین داد

شاید تنها کاری که آدمها بلدند، زخم زدن باشد، رنجاندن..و چه خوب به وظیفه شان عمل میکنند..
شکستهایم به من آموختند که ساده عشق بورزم، که بی چشمداشت بخواهمش، که عشق ورزیدن پاداشی ندارد..

اگر انسانها برای هم حرمت قائل باشند، اگر واقعا از صمیم قلب بخواهند دیگری را..هرگز اویی را که دوستش دارند.. ناراحت نمیکنند...رنجش نمیدهند..گریانش نمیکنند...
انتظار ..شاید سخت ترین کار دنیاست.. آنهم برای کسی که بیتاب است و به اویی که صمیمانه دوستش دارد نیاز دارد..
اویی که شاید هرگز نیاید، شاید دیگر نخواهدش، اویی که شاید حالا دستهایش گرما بخش سردی دستهای دیگری باشد..
چه میشود کرد؟؟؟ دنیا اینجوری است..
باید اویی را که دوستش داری بسپری به دستان مهربان خداوند.. به آغوش پر از مهر پروردگار... که ای خدایی که مهربانی و راز دل ما میدانی.. مراقبش باش..بنوازش، در دریای رحمتت غوطه ورش کن.. که او دوست من است.

روزی آغوشش مرهم دردهایم بود و دستهایش گرمابخش وجودم.. حالا که نیست چه باک..تو که هستی.. و مهربانیهایت..و رحمتت و ایمانت...

الله یارتون ؛ خدا نگهدارتون ( صبح امید )

غزل 180

ای پسته ی تو خنده زده بر حدیث قند              مشتاقم از برای خدا یک شکر بخند
طوبی ز قامت تو نیارد که دم زند                 زین قصه بگذرم که سخن می شود بلند
خواهی که برنخیزدت از دیده رود خون                 دل در وفای صحبت رود کسان مبند
گر جلوه می نمایی و گر طعنه می زنی                ما نیستیم معتقد شیخ خودپسند

ز آشفتگیّ حال من آگاه کی شود                       آن را که دل نگشت گرفتار این کمند
بازار شوق گرم شد آن سروقد کجاست              تا جان خود بر آتش رویش کنم سپند
جایی که یار ما به شکرخنده دم زند           ای پسته کیستی تو ؟! خدارا به خود مخند
حافظ ؛ چو ترک غمزه ی ترکان نمی کنی        دانی کجاست جای تو ؟ خوارزم یا خجند

 هنگامی که ناسا برنامه فرستادن فضا نوردان به فضا را آغاز کرد، با مشکل کوچکی روبرو شد. آنها دریافتند که خودکارهای موجود در فضای بدون جاذبه کار نمی کنند.
*(( زیرا که جوهر خودکار به سمت پایین جریان نمی یابد و روی سطح کاغذ نمی ریزد.))*
برای حل این مشکل آنها شرکت مشاورین اندرسون را انتخاب کردند.تحقیقات بیش از یک دهه طول کشید،12 میلیون دلار صرف شد و در نهایت آنها خودکاری طراحی کردند که در محیط بدون جاذبه می نوشت، زیر آب کار می کرد و روی هر سطحی حتی کریستال می نوشت و از دمای زیر صفر تا 300 درجه سانتی گراد کار می کرد.
روسی ها راه حل ساده تری داشتند *(( به نظر شما راه حل آنها چه بود؟ بسیار ساده!! خیلی ساده!! شاید به فکر شما دوست گرامی و خواننده محترم هم رسیده باشد!! ............. آری ))*
** آنها از مداد استفاده کردند **
این داستان مصداقی برای مقایسه دو روش درحل مسئله است، تمرکز روی مشکل یا تمرکز روی راه حل.
مشکل نوشتن در فضا و راه حل نوشتن در فضا با خودکار.
نتیجه گیری داستان:
هدفم از نوشتن و قرار دادن این متن در وبلاگ فقط ایجاد یک حرکت و جرقه در ذهن شما بزرگواران می باشد، در این راه که همواره روی مشکل متمرکز نماییم و تلاش کنیم، نه روی راه حل. چرا که با توجه به این داستان می توان نتیجه گیری نمود که شاید هردو مورد یعنی تمرکز روی مشکل و یا راه حل مشکل در نهایت به هدف مورد نظر ما را رهنمون نماید، و مشکل را از سر راه ما بردارد. اما میدانیم که چنانچه روی راه حل تمرکز نماییم و تلاشمان را صرف آن نماییم، نهایت هزینه و وقت و زمان خود را صرف نموده و در نهایت نیز متوجه خواهیم شد که چنانچه بر خود مشکل تمرکز می نمودیم با هزینه و زمان کمتری نیز می توانستیم آن مشکل را برطرف نماییم.......

الله یارتون ؛ خدا نگهدارتون ( صبح امید )

پایگاه اطلاع رسانی صبح امید ولادت با سعادت صدیقه کبری فاطمه زهراء سلام الله علیها را به ولی الله الاعظم قطب دایره امکان مهدی صاحب الزمان عجّل الله فرجه الشریف تبریک عرض نموده ؛ همچنین ولادت آن بانوی سرفراز جهان را خدمت مقام معظم رهبری حضرت آیت الله العظمی خامنه ای مد ظله العالی و شما شیعیان و آزادگان تبریک عرض می نماید .
امیدواریم حضرت توجه و عنایتی نیز به ما و شما نمایند و عیدی این میلاد با سعادت را از امام عصر ارواحنافداه بگیریم .
همچنین میلاد فرزند خلف ایشان امام خمینی رحمة الله علیه را نیز گرامی می داریم.
به عنایت خدا و زیر سایه لطف حضرت زهرا سلام الله علیها موفق باشید.

التماس دعا